Altuisme.

Schoonmama heeft longontsteking.
Niet levensbedreigend maar wel bedrustend. Eigenlijk vooral heel vervelend. Voor haar dan wel te verstaan. Lyka kluste een mooi beterschapskaartje en wij kwamen niet langs. Oma moest rusten.

Vrijdag is de driemaandelijkse themadag van mijn werk.
Daar dien ik te zijn, om een groep te begeleiden, van elf tot vier.
Het is in Amersfoort en ik rij in de spits dus ben ik grofweg weg van negen tot zes.
Maar, dat is allemaal geen probleem want oma past op.

Oma.
Die longontsteking heeft.
Oh oh...

Een deel van mij irriteert zich aan schoonmama. Hoe ze het wagen kan ziek te worden op de dag van mijn werk, die toch maar n keer in de drie maanden voor komt. Ik ben onvervangbaar hoor! Dat weet ze toch wel?
Een ander deel hoopt stiekem dat er geen oplossing komt voor ons oppasprobleem. Dan hoef ik lekker niet. En hoef ik ook geen stress en 'wat-als-alles-de-mist-in-gaat'-gedachten te hebben. Ben ik lekker thuis.
Het deel wat meeleeft met oma is nog even zoek.

Ik probeer het wel hoor, het vinden van de oplossing. Vrienden van hun werk houden, kinderdagverblijf omkopen, Nanne's baas verleiden tot thuiswerk, de schoonmaakhulp gijzelen. Dat u niet denk ik dat ik egostisch ben...

11:02:19 on 25-02-09 by Tylani - comments

Moederlijk.

t Viel wel mee eigenlijk.
Een vrolijke kapster, veel lego en auto's en de vent met een iets toonbaarder hoofd weer naar buiten. En hij heeft niet eens gehuild. Dus waarom maakte ik me ook al weer zo druk?...

10:48:35 on 25-02-09 by Tylani - comments

Burgerlijk.

Gisteren brak er voor de vierde keer een stukje slang van de stofzuiger. Al drie keer eerder hadden we het kapotte stuk slang van de rest van de slang afgesneden en het weer in de stofzuiger gedraaid. Mocht dat niet baten dan hadden we altijd nog de MacGyveroplossing voor alles: Ducttape. Maar eigenlijk waren we wel toe aan een minder studentikoze oplossing. Iets volwasseners, iets permanenters. Nou had ik net vorige week in het foldertje van de plaatselijke groothandel gelezen dat de stofzuigers daar in de aanbieding waren.

We namen wat door en kruisden wat aan. Een duurdere, langwerkende stofzuiger moest zorgvuldig worden uitgezocht. Snoerlengtes, zakafmetingen, wattages, reviews en btwwaarden wandelden een middagje over ons scherm.

Het wordt een Miele.

Ik voel me net (mijn) moeder.
Huisje, boompje, katten, kinders, vouwwagen, Miele.

Alleen dat babyblauw, dat moet even weggewerkt...

07:53:13 on 23-02-09 by Tylani - comments

Lyka's Voorjaarsvakantie.

Nooit gedacht dat ik het nog eens jammer zou vinden niet te werken.

Nanne is thuis, want hij heeft vrije dagen.
Ik moet gewoon naar Kola.

Nou gaat hij met haar koekjes bakken...

Nou vind ik het stiekem ook wel leuk hoor, een koekjesbakkende Nanne. Daar heb ik dan op zich wel wat uurtjes 'werk' voor over.

07:45:59 on 23-02-09 by Tylani - comments

Leugentje.

Week 9
Woensdag 25 februari.
9.30 uur.
Deneo Kapper.


Ik vind het heleml niet eng...

10:30:34 on 20-02-09 by Tylani - comments

Genderidentiteitscrisis.

Dat poesje dus h, dat blijkt volgens de dierenarts die iets met prikjes deed toch echt een katertje.
Senne Fije moet het dus maar worden.

En voortaan maar a-sexespecifieke namen geven*...

*Dit is namelijk al de tweede keer dat mij dat overkomt, een geval van gendergestoorde poezerds. Mijn allereerste kat, Cyfaill, gekregen van mensen met verstand van katten (iets wat ik in het geslachtsbepalen duidelijk niet had), was ook al zo'n geval van 'horen katten zoveel vulva te hebben'?...

14:57:28 on 16-02-09 by Tylani - comments

Op bezoek.

Maylinn komt logeren.
Poesje Senne Fija moest immers voor haar zestien weken wel contact met een hond hebben gehad. Iets met socialisatiefase enzo. En omdat we van de zomer twee weken op het huis van schoonmama gaan passen en een niet doodsbang poesje daarbij zo zijn voordelen heeft voor hun gordijnen.

Ze is er nu bijna twee uur.
Heeft in die tijd opnieuw haar bench ontdekt, aan haar bot liggen lebberen op ons ooit schone kleed, aan Rhesi gesnuffeld, die nog wel wist wie ze was maar verder geen aandacht wilde en haar waterbakje vakkundig door de hele gang heen verplaatst met achterlating van ongeveer de helft van de inhoud. (Oja, daarom hingen we dat vroeger op aan de spijlen van de bench. Altijd fijn als je je dat op tijd herinnerd...)

Senne heeft zich in een bunker verschanst ergens diep in onze berging.
Waarom dacht ik ook alweer dat n dagje woef wel genoeg was...?

13:34:46 on 16-02-09 by Tylani - comments

Triest.

Al een tijdje ontdekt, deze Amerikaanse site vol lollige katten.
Maar nu pas valt het me op dat zelfs hun dieren overgewicht hebben...

18:26:13 on 14-02-09 by Tylani - comments

Honderdzeventien.

Testje.(*)

Waar ik eigenlijk vooral achter kom is dat ik f veel minder van mezelf denk dan ik eigenlijk kan, f dat het gewoon een heel makkelijke test is.

(*)Voor uitleg over nummertjes.

14:08:48 on 11-02-09 by Tylani - comments

Groene keuken.

Erwtjes pureren.

Het wordt tijd dat ie met de pot leert mee-eten.

14:23:39 on 10-02-09 by Tylani - comments

Stuitermoment.

Sinds jaar en dag doe ik voor de Stichting wat telefoonwerk. Nu werd ik de laatste tijd niet zo heel veel gebeld, iets wat wellicht te maken had met de verhuizing en onze ruzie met de aanbieder van internet en telefoon, maar nu ik naast voor Zuid Holland ook voor de langdurig eetsgestoorden op de lijn zit ben ik ineens belangrijk. Ergens is dat fijn, maar ergens ook bijzonder vervelend. Want Hulpbehoevenden bellen mij altijd als ik
zit te eten/te internetten/deneo in bad stop/een logje pen/of helemaal geen zin heb.
*streep door wat niet van toepassing is

Dus dan geef ik het antwoordapparaat de beurt en bel ik ze later terug.
Nu ja, dat is het idee.
Want uitstellen is mijn middle name, zo bemerk ik af en toe, en om dat geen afstel te laten worden moet ik hard werken.

De hulpverlener die me vorige week dinsdag belde werd dan ook vandaag pas teruggebeld.
(Gesprekken met hulpverleners over hun clinten zijn altijd extra stressvol. Stel je nu voor dat ik wat fout zeg? Of een onwijze blunder bega? Dat ik dat nu bij een clint doe, la, maar bij een hulpverlener... Dat u wel even weet dat het Moeite kost)
Maar maakte wel meteen mijn dag goed.

Ze vond mijn tips en uitleg super.

H. Super. Sper! IK!

15:53:52 on 09-02-09 by Tylani - comments

Manie.

Ik had wat last van mijn keel en belde paardje Kola af. Ik zou het rustig aan gaan doen vandaag. Wat TV kijken, wat lezen, misschien wat extra Zweeds studeren.

Na het ontbijt ergerde ik me aan de stang van de stofzuiger die onder de trap vandaan keek.
Stofzuigen, dat moest ook. En de was, die ook. Maar ik moest toch nog wat bewegen vandaag, was geen grammetje afgevallen deze week, waarschijnlijk te wijten aan drie etentjes, en dat moest wel even rechtgetrokken. Dan kon ik mooi de was doen in plaats van die saaie oefeningen.

Zo werkten ik en A-ha (nooit geweten dat daar een streepje in moest) in anderhalf uur tijd het hele huis af. Haalden de was af, vouwden hem op, hingen nieuwe was op. Stopten Lyka's dekbed in de machine, maakten het bed van Moreno op. Die moest nog nieuwe flesjes, dus die maakten we dan meteen maar klaar. We zeiden A-ha vaarwel en gingen verder met Alphaville. Opruimen en 80's hits combineren nu eenmaal goed, ik hoop wel voor de buurvrouw dat ze vanmorgen moest werken. We legden wat Zweeds klaar, voor straks, namen de tafels af (wonderbaarlijk wat kinderen allemaal daarop achterlaten), gooiden een nieuwe grand foulard over de bank en legden de kussens terug. We vergaten een hoop en stuiterden heen en weer tussen boven en benedenverdieping, of omdat we iets vergaten of omdat er te veel van boven naar beneden naar boven moest worden verplaatst. We msnden naar Nanne dat we een topochtend hadden, al waren we wel een beetje moe, en dat de rest van de dag nu alleen nog bestond uit babyvoer halen, het glas wegbrengen en uien kopen. En dan misschien nog wat mails beantwoorden of die mevrouw terugbellen die al zes dagen op het antwoordapparaat staat. En natuurlijk Zweeds studeren. En misschien wat eten, ergens, maar dat had geen haast. Maar nu even niet, want nu had ik inspiratie voor een logstukje. Ik had er al een gemaakt vandaag, maar dat boeide niet. Ik had nog meer inspiratie, voor een stuk in dat Moederblad waar ik eerder over schreef, en over alweer een logstukje, maar dan wat over Moreno en zijn inbakerdoeken. Misschien moest ik wat over moeders met ADHD schrijven voor dat Moederblad, dat dat prima gaat zo dat opvoeden als je een beetje gek bent. Maar ja, dan zouden ze misschien wel denken dat ik flink koekkoek was, zoals Lyka dat zo mooi zeggen kan, en dat moesten we nu ook weer niet hebben. Hmm, de katten moeten van schoot gejaagd worden, ze willen over het buro klimmen. Over katten gesproken, ik heb al een tijd geen muisjes meer gezien, laat ik even onder de bank kijken of ze daar liggen. En als ik nu toch op mijn gat lig, dan kan het daar wel mooi ook even gestofzuigd. Jammer dat ik die alweer had opgeruimd. Mijn thee is inmiddels koud geworden, nu ja, terwijl ik wacht op de nieuwe kan ik mooi even het whiteboard opnieuw bijwerken.

Toen ik voor het eerst hoorde dat ik misschien ADHD kon hebben las ik het boek Hieper, over een jonge vrouw met ADHD. Ik werd er spontaan zelf hyper van, zo druk is het boek geschreven. De hoofdpersoon doet alles tegelijk, overal en altijd is alles n grote chaos. Zo druk kon niemand zijn. En zeker ik niet. Ik had helemaal niet zo'n chaotisch huis, of zo'n druk leven. Ik kon echt wel op mijn kont zitten en rustig wat lezen of naar de TV kijken.

...

Nu ja, ik krijg in ieder geval alles f.

12:41:59 on 09-02-09 by Tylani - comments

Jonge jeuk.

Omdat ik, inmiddels als bijna-dertiger, toch wel een echte moeder aan het worden ben, met huilhormonen en verliefdheden op blauwe babyogen en van dat al, lees ik zo'n Moederblad*. Mooi meegenomen was dat er bij het abonnement een gave draagdoek zat. Niet dat we daar nu nog wat aan hebben, want onze grote vent was daar al na vier maanden uitgegroeid, maar het gaat om het idee.

Dus nu krijgen we elke maand een mooi glimmend tijdschrift thuis met colums als 'Pas Bevallen' en 'Als Alles Anders Loopt' waarin moeders vertellen wat zij vinden van zwangeren, bevallen en het opvoeden van jonge koters. Ergens achterin zit een klein columpje van een vader, omdat er ook wat mannelijke bijdragen aan zo'n blad moeten zijn en middenin zitten de gebruikelijke kortingsbonnen voor babywinkel en ouderbeurs.

Deze maand bladerde ik langs drie bladzijden babykriebels. Deze jeukmomenten, ook wel het trillende eierstoksyndroom, heeft iets van doen met het (vrouwelijke**) gevoel voor 'af-heid' van je gezin. Oftewel, of er nog meer kindjes gaan komen. Op een a4-tje per gezin vertelde de moeders waarom zij wel of juist geen behoefte meer hadden aan nog meer jong grut in huis.
Persoonlijk geloofde ik ze nooit zo, die vrouwen met eierstokken. Meer kindjes was toch een keuze, geen gevoel? Maar ja, die ouders die schreven dat ze verliefd in de ogen van hun baby staarden en hem dan nooit meer uit handen wilden geven geloofde ik eigenlijk ook nooit zo, en ik had inmiddels toch aan der lijve ondervonden dat ook ik vatbaar was voor het blauwe-ogen-virus. Die kriebels, die zouden we nog even links laten liggen. Onze vent is tenslotte pas vier-en-een-beetje maand oud en hadden we niet besloten om pas na ons trouwen deze zomer iets met een tweede te gaan doen?

Iemand een idee waar een spoedcursus eierstokken-invriezen van start gaat...?

* Dat ik tijdens Lyka ook al een abonnement had op zo'n blad, dit maal om het gratis wipstoeltje, dat vergeten we even.
** Tenminste, dat denk ik. Als u mannen kent met trillende zaadballen, laat het dan even weten.

10:55:31 on 09-02-09 by Tylani - comments

Size matters.

Morgen gaan we naar de Open Dag van n van haar potentile nieuwe scholen. Bij de open dag van de andere was ik niet, maar dat maak ik goed op de ouderavond eind februari. We gaan kijken naar grote klaslokalen, gangen met zwembadtegels, scheikundepraktica ruimten, kluisjes en busverbindingen. We gaan kletsen met wiskundedocenten, klassieke-talen-gekken en mentorleraren.

En we gaan ons verbazen over de grootheid. Die van de school, maar vooral over die van haar. Hoe het toch kan dat ze met haar tien jaren al een puber is, en dat ze volgend jaar als brugsmurf met een grote rugzak dat gebouw in gaat verdwijnen. Wat wordt het definitief ineens, dat groot worden, wat lijkt ze ineens klein-meisje-af. En jezus, wat is die school groot naast haar basisschool met voor elk leerjaar n klasje...

Noot: Beide scholen zijn gymnasia, met het voor een huidige middelbare school lachwekkende leerlingenaantal van ruim onder de duizend. En van de twee haalt de zeshonderd zelfs niet. Dat u het even in perspectief ziet...

21:18:06 on 06-02-09 by Tylani - comments

Drang tot vastleggen.

Ons ventje kan zich omdraaien van rug naar buik, iets wat, voor een baby, nog een hele toer is.

Vreemd hoe je de vroeger bij andere mensen zo gehate videocamera ineens heel interessant gaat vinden..

08:12:50 on 04-02-09 by Tylani - comments

Sneeuw.

Dus waarom wilde ik ook al weer per s op hakken de deur uit...?

22:17:00 on 03-02-09 by Tylani - comments

Maandagochtenddipje.

Drie keer heen weer strompelen tussen waterkoker, theekopje en ontbijttafel voor de theekopje eindelijk heet water en een mooi bruinig kleurtje heeft.
Het aan tafel vergeten omdat je eigenlijk meer genteresseerd was in de computer.
Na het ontbijt het glas aan je mond zetten om het in twee teugen leeg te drinken.

En de inhoud over de hele tafel proesten.
Het schijnt dat ik er bij elke strompelgang naar de keuken een nieuw zoetje in had gestopt...

09:41:10 on 02-02-09 by Tylani - comments