Bijna zover.

Ik ben flexibel.
Ik wil flexibel zijn.
Ik moet wel flexibel zijn, want ik wil dat iedereen zelf mag beslissen of ze wel of niet komen. Tot het laatste moment aan toe. Ik wil dat iedereen zelf zijn kleren uit mag zoeken, vrij mag zijn, ik wil vooral niet strak en burgerlijk zijn en weten wat RSVP betekent.*
En dus ben ik flexibel.

Ondertussen scheld ik op Nanne, omdat hij niet weet wie er als eerste de trap van het stadhuis op moet lopen. Op de gemeente in zijn geheel, omdat ze niet even een gedetailleerde plattegrond van het stadhuis ergens online zetten, zodat ik niet straks de verkeerde deur neem. Op de medewerkers van de gemeente omdat ze mijn 'graag toelichting geven - hoe gaat dat in zijn werk dan' afdoen met; dan gaat u daar een kamertje in en dan kunnen de gasten u feliciteren terwijl ik een poging doe niet in tranen uit te barsten omdat ik snap hoe dat dan gaat. Ik wil dingen weten als wie waar staat, graag op de centimeter. Wie wat doet, tot op de minuut. En wie wat doet als de eerste wie door omstandigheden afwezig is op de plaats of het tijdstip dat hij wie'ig moet staan wezen. Dingen als 'dat komt wel goed' en 'er is altijd wel iemand die dat kan doen' drijven me tot wanhoop. Ik wil dat er vooraf duidelijk is waar al het meubilair komt te staan in de zaal voor ons feest, maar durf eigenlijk niet zo goed aan het bestuur te vragen of ik dat mag oefenen. Dus vraagt Nanne het en wordt ik boos en chagrijnig omdat hij niet precies vraagt wat ik wil, wat hij niet wist, want dat had ik hem helemaal niet verteld, wat ook niet kon want ik wist het zelf pas toen ik het zag. Ik ben als de dood dat mensen mijn uitleg niet begrijpen of mijn feest niet leuk vinden, maar sta als hennetje achteraan mijn kop in het zand te steken met opmerkingen als 'verzin wat leuks' en 'doe maar wat' als men mij om specifieke uitleg vraagt om zeg de te kiezen muziek.
Hardstikke flexibel.

Het mag een wonder heten dat Nanne tegen juli nog met me trouwen wil.

*) Répondez, s’il vous plaît. Maar doe maar alsof u dat niet gelezen heeft.

10:44:44 on 29-05-09 by Tylani - comments

Puzzelmailtje.

Gebenchmarkt.

Het blijkt gewoon nog een echt woord te zijn ook...

10:30:27 on 12-05-09 by Tylani - comments

Ziek ventje.

Hij heeft griep.
Koorts, diarree, pijn, ongeluk.

Mijn gevoel dwarrelt tussen rationeel weten dat ik niet almachtig ben
en supermommy willen wezen en alles beter maken.

Maar goed dat ik niet zo in uitersten denk.

01:18:47 on 09-05-09 by Tylani - comments

Supervrouw.

De trouwuitnodigingen zijn af.
Geprint, gevouwen, beënvelopt, bepostzegeld en verstuurd.

Dus nu hoef ik me alleen nog maar druk te maken over andere huwelijkszaken.

(Dat er niemand komt bijvoorbeeld. Of dat niemand onze muziek leuk vindt. Of dat de jurk niet past. Of het regent. Of Deneo die dag tandjes krijgt. En de hele dag huilt. Of dat de fotograaf niet komt. Of de barmensen afzeggen. Of uberhaupt niet komen opdagen. Of dat de apparatuur het niet doet. Of dat niemand het leuk vind. Of.. Of..)

10:23:00 on 06-05-09 by Tylani - comments

Morning after party.

Iemand ooit wel eens nagedacht hoeveel mensen het kost om een stad weer schoon te maken na een Koninginnedag?

Ik niet overigens. Ik ben het soort persoon die nog net wel zijn rotzooi in een emmer of bak wil gooien maar verder nooit stilstaat bij wie dat eigenlijk leegt of opruimt. Tot ik zelf verenigingsschoonmaakster werd. En vanmorgen voorbij zag trekken:

2 vuilniswagens met orangegeveste kerels,
1 veegwagen met geelgeveste mannen,
1 vrachtwagen met roodbeshirte studenten,
1 tractor met nog meer roodbeshirte jongens op de aanhanger en wat naar ik aanneem de stands van gister waren,
een stuk of zeven busjes,
tig winkelieren die hun stoepjes veegden en
8 toeristen die het om de een of andere manier boeiend vonden om om acht uur in de ochtend dit alles te bekijken.

15:25:38 on 01-05-09 by Tylani - comments